Canonical i hreflang: jedna strona, jeden adres

Zduplikowana treść to cichy zabójca witryn wielojęzycznych i stron z parametrami. Naprawiają to dwa mechanizmy.

Canonical mówi wyszukiwarkom, który URL jest „prawdziwy", gdy tę samą treść serwuje kilka adresów (parametry śledzące, ukośniki, paginacja):

export async function generateMetadata({ params }): Promise<Metadata> {
  return {
    alternates: {
      canonical: `/blog/${params.slug}`,
    },
  };
}

hreflang informuje, jakie wersje językowe strony istnieją, żeby polski użytkownik dostał w wynikach polską stronę:

export async function generateMetadata({ params }): Promise<Metadata> {
  const { lang, slug } = params;
  return {
    alternates: {
      canonical: `/${lang}/blog/${slug}`,
      languages: {
        en: `/en/blog/${slug}`,
        pl: `/pl/blog/${slug}`,
        ru: `/ru/blog/${slug}`,
        "x-default": `/en/blog/${slug}`,
      },
    },
  };
}

Błędy, które kosztują realny ruch:

• hreflang musi być wzajemny. Jeśli strona EN wskazuje wersję PL, strona PL musi wskazywać z powrotem EN — inaczej Google ignoruje całą grupę.
• Każda strona musi zawierać samą siebie w mapie languages.
• Zlokalizowane slugi: jeśli polski wpis żyje pod innym slugiem, hreflang musi wskazywać rzeczywisty zlokalizowany URL, a nie mechaniczne /pl/ + ten sam slug. Generuj mapę ze źródła treści, nie hardkoduj.
• x-default obsługuje użytkowników, których języka nie wspierasz — skieruj go na główną lokalizację.
• Canonical musi prowadzić do strony zwracającej 200 i bez noindex — canonical do przekierowującego URL-a jest ignorowany.

Checklista:

• Samoodnoszący się canonical na każdej indeksowalnej stronie
• hreflang generowany z prawdziwych zlokalizowanych slugów, wzajemny we wszystkich kierunkach
• Obecny x-default
• Parametry URL (utm, filtry, sortowanie) kanonizowane do czystego adresu